Gerrit is vroeg vanavond. Hij heeft er al zin in. De woensdagavond is sinds kort zijn handboogschiet-avond. In de grote zaal van de Biekorf op Het Rijtven heeft Ton Lemmen alle voorbereidingen al getroffen. De bogen staan klaar, de pijlen ook. Eerst een beschermbandje voor de arm en dan laat Gerrit zijn eerste pijlen vliegen. Pats, bijna in de roos. “Niet slecht”, lacht de bewoner van Het Gebint tevreden. “Je bent een topper, Gerrit”, bevestigt Ton.

Ton is net een paar maanden gepensioneerd. De Helmonder werkte in de ict-sector bij Axians. Daarnaast was hij jarenlang fanatiek handboogschutter. Hij was Helmonds kampioen, benaderde zelfs de nationale top en vervulde verschillende functies bij handboogverenigingen en regiobesturen. Op Het Rijtven kwam hij al omdat zijn kleinzoon er naar de Dagvlinder gaat. “Ik vind dat die mensen hier fantastisch werk doen”, vertelt hij als ook de tweede deelnemer, Jeroen, de Biekorf binnenwandelt. Ton: “Ik heb al eerder vrijwilligerswerk gedaan voor mensen die financieel in de knoop zaten, maar ik wilde ook heel graag iets doen met mijn grote passie, het handboogschieten.”

Eigen talenten

“Mensen zoals Ton kunnen we goed gebruiken”, reageert de adviseur vrijwillige inzet, Meike Dirks, die meteen enthousiast was toen ze hoorde van Tons sportieve achtergrond. “Mooi dat Ton hier cliënten warm kan maken voor zijn eigen hobby en dat hij zijn talenten kan overdragen. We zijn er heel blij mee.”
In april startte Ton met een klein groepje. “Axians, mijn voormalige werkgever is toevallig ook leverancier van ORO, dus toen ik vroeg om een kleine sponsoring, stonden ze meteen klaar. Dat vond ik heel mooi. We hebben een paar nieuwe bogen kunnen aanschaffen en die worden al goed gebruikt.”

Naar een échte vereniging

Op dit moment vormen Jeroen en Gerrit de kleine groep die elke woensdag tussen half zeven en half acht met de pijlen en bogen aan de slag gaat. Ton: “Aanvankelijk deed Ricardo ook mee, maar die was meteen zo enthousiast dat hij zich heeft aangesloten bij een vereniging. Samen met zijn vader! Dat is natuurlijk geweldig. Ik vind het wel jammer dat hij hier weg is, maar de stap naar een échte vereniging is natuurlijk wel super.”

Mindspelletje

Gerrit en Jeroen zijn ondertussen fanatiek bezig. Jeroen schiet inmiddels vanaf een meter of tien, terwijl Gerrit met een lichtere boog nog wat dichterbij het doel staat. “Ik zie maar met een oog”, zegt hij. “Als ik er zo ver vanaf sta zie ik die hele schijf niet hangen.”
Jeroen maakt snel vorderingen. “Het is echt een mindspelletje”, weet hij inmiddels. “Je moet goed geconcentreerd zijn en je houding is heel belangrijk. Als ik eerlijk ben is het eigenlijk een beetje een autistische sport. Je moet steeds hetzelfde doen. Moeilijk? Nee, maar in het begin is het even lastig omdat je met veel dingen rekening moet houden. Je houding, hoe je moet kijken, de stand van de hand en je vingers. En je moet de boog natuurlijk goed spannen. Maar ik ben blij dat ik vier maanden geleden gewoon een keer ben gaan kijken. Ton is een goede en rustige leraar. Het is vooral een leuke en ontspannende avond waarop je weer eens iets anders doet en andere mensen ontmoet.”

Iedereen welkom

Ton hoopt binnenkort meer mensen bij het handboogschieten te zien. “Iedereen in de leeftijd vanaf zestien jaar kan het leren. Ook mensen in een rolstoel, jazeker. En hoe goed je het doet, dat is niet belangrijk. We hebben hier gewoon een gezellig uurtje en je leert weer wat bij. Het is gratis en iedereen is welkom. Ook om gewoon een uurtje te komen kijken.” En als je nu in Helmond of Asten woont? Ton: “Dan zoeken we een plekje in de buurt. Ik ken alle verenigingen en alle banen, dus waar een wil is, is een plek om met de boog te schieten.”

Dit verhaal is verschenen in OROskoop 87, oktober 2026.