Of Bram er zin in heeft? Nou, dat hoef je eigenlijk niet te vragen. Hij is als eerste uit de kleedkamer en rent de gymzaal in. Vader Twan van Tiel maakt van de gelegenheid gebruik om even in de bossen rond Het Rijtven te wandelen. Hij heeft Bram gebracht en haalt hem straks weer op. Voor Bram staat het wekelijkse uurtje Move It for Kidzz op het programma. En daar heeft hij heel veel zin in.
Lekker na school sporten. Voor veel kinderen is het de normaalste zaak van de wereld. Ze zijn lid van een vereniging en trainen en spelen hun wedstrijdjes. Geen probleem. Voor kinderen met een verstandelijke beperking ligt dat vaak net even anders. “Bij een gewone club of zelfs bij een vereniging die bijvoorbeeld G-voetbal heeft, is dat best lastig”, zegt Twan van Tiel voordat hij aan zijn wandeling begint. “Een jaar of vier, vijf geleden begon Bram hier met Move It en sindsdien kijkt hij er echt naar uit. Het is een kleine groep en ze doen heel veel verschillende sporten. Bram vindt het geweldig. Misschien dat hij straks een sport kiest en dat we dan de stap kunnen maken naar een vereniging, maar deze setting, in een klein groepje, daar voelt hij zich heel goed bij.”
Elke week iets anders
Bewegingstherapeut Roma Zeegers van Lore, behandeling en expertise van ORO, heeft ondertussen zes hoepels in de zaal klaargelegd. In elke hoepel een balletje, een lint en een ring. Maarten, Teun, Kevin, Tijn en Bram kijken er nieuwsgierig naar. Ook Evelien sluit aan. Zij is het zusje van Teun. “In de vakanties mogen de broertjes en zusjes van de kinderen meedoen, maar Evelien is er vandaag ook. Nou, prima hoor.”
Om warm te worden spelen de kinderen een tikspel met hoepels. Daarna staat er basketbal op het programma. Roma: “We doen elke week iets anders. Zo maken de kinderen kennis met verschillende spelletjes, sporten en bewegingsvormen. En ondertussen oefenen we de motorische vaardigheden. Of deze kinderen niet naar een ‘gewone’ club kunnen? Dat vinden ze in ieder geval heel spannend. Sommige kinderen zullen dat op termijn zeker kunnen, voor anderen is deze veilige en rustige, bekende omgeving toch wel heel belangrijk.”
Ze kunnen hun energie kwijt
Bram vindt die grote basketbal in het begin nog wel wat eng. Hij gooit voorzichtig over met Maarten die een paar koppen groter én een paar jaar ouder is. “We hebben een groep met kinderen van 11 tot 18 jaar”, zegt Roma. “Als er meer kinderen zijn, kunnen we twee groepen maken, zodat de jongere en oudere kinderen gesplitst worden, maar dit gaat ook prima. Ze houden wel echt rekening met elkaar.”
Na nog een oefening met het gooien van de bal in de basket, wordt er een wedstrijdje gespeeld. De kinderen genieten met volle teugen. Roma staat er ontspannen tussen. “Ze kunnen hier lekker hun energie kwijt. Streng? Nee, ik ben helemaal niet streng. Maar dat hoeft ook niet. Ze moeten het vooral leuk vinden. Het is hier geen school, hè.”
Tot de volgende week!
Na een uur zit het erop. Bram veegt de zweetdruppels van zijn voorhoofd. Hij vond het leuk. “Basketbal is leuk, maar voetbal ook”, wil hij toch nog even kwijt. Daar komt vader Twan weer aan. Hij heeft zijn wandeling er weer op zitten. “Tot volgende week, Roma.” “Tot volgende week Bram!”
Dit verhaal is verschenen in OROskoop 84, december 2025
