Dat ze in 2015 met vrijwilligerswerk bij ORO begon, noemt ze een goede stap in haar leven. Marian van den Boomen moest in die tijd noodgedwongen stoppen met werken. Dat was een harde klap. “Er viel ineens heel veel weg, maar ik moest ermee verder. Het vrijwilligerswerk geeft mij vanaf de eerste dag veel positieve energie. Ik ben dankbaar dat ik dit werk al zo lang kan en mag doen.”
Zaterdagochtend, half februari. Het zonnetje schijnt vriendelijk door de ramen van Het Liender in Asten. Denise is ook vanochtend weer het zonnetje in huis. Dat komt ook omdat haar maatje, Marian, op bezoek komt. “Ik ken Marian al heel lang”, vertelt ze. “We hebben elkaar leren kennen bij de dagbesteding op Laan ten Roode in Someren. Daar kwam Marian met mij knutselen en we zaten samen in het winkeltje.”
Meteen een klik
Marian is inmiddels, na een uiterst hartelijke begroeting van Denise, ook aangeschoven. “Toen ik vrijwilligerswerk bij Laan ten Roode begon, vroegen ze of ik Denise wat meer wilde activeren en bezighouden”, zegt Marian als de koffie is ingeschonken. “Ze had weinig contacten en in groepen stond ze vaak wat achteraf. Ik had meteen een klik met haar. Vrij snel daarna was er een kerstmarkt bij KansPlus in Asten en daar wilde Denise graag naartoe, maar er was niemand die haar kon begeleiden. Toen ben ik meegegaan en vanaf dat moment is het contact alleen maar sterker geworden. Denise vroeg me al snel om haar maatje te worden en dat wilde ik graag.”
Goed onthouden!
In de jaren daarna werd Denise steeds meer onderdeel van de familie van Marian. Ze fietsten er samen naartoe op de duofiets en dan ging Denise helpen en spelen op de boerderij van de familie. “Met de kalfjes en de melkrobot. En de poezen en hond. En zwemmen in de zwemvijver. En we gingen ook samen op pad, hè Marian. Kijken naar het handbal van Lian, een van jouw kinderen en spelen met jouw kleinkinderen. Met Fem, die is op 15 november jarig en met Just, die is van 24 september. En Puk is jarig op 14 oktober en Niene op 12 april. Ja, dat heb ik goed onthouden.”
Mens-erger-je-niet
“Met oudjaar was Denise er ook altijd bij”, vervolgt Marian. “Dan haalden we haar in de middag en bleef ze oliebollen eten. Voor mijn verjaardag nodig ik Denise en een vriendin van haar ook uit om te komen lunchen en taart eten. We deden en doen eigenlijk van alles. Ook gewoon samen wandelen, boodschappen doen of een spelletje. Mijn man Jo vindt dat ook leuk. Samen ‘mens-erger-je-nieten’.”
Maatjes zullen we blijven
In de laatste jaren is het kringetje rondom Denise gegroeid. Ze staat wat opener in het leven, heeft een vriendje en ook het contact met haar moeder is verstevigd. Marian: “Ik denk dat we er allemaal aan hebben bijgedragen dat Denise wat meer uit haar schulp is gekropen. Ze heeft hier bijvoorbeeld ook een cursus ‘Opkomen voor jezelf’, gevolgd. Ons contact zal altijd blijven alhoewel het wel minder is dan in de eerste jaren. Ik heb het drukker met de kleinkinderen en Denise heeft zelf ook van alles te doen. Maar maatjes zullen we altijd blijven, hè Denise?” Ze lacht. “Zeker weten. Kom je morgen misschien kijken? Dan heb ik een concert met de Rimboband in Helmond. Dat zou ik wel leuk vinden.” Fijn om iets te kunnen betekenen, reageert Marian. “Mensen weten vaak niet hoe enorm leuk vrijwilligerswerk is. Kom maar eens kijken bij ORO, zou ik zeggen. Je krijgt er heel veel voor terug.”
Ook vrijwilliger worden? Klik hier!
Dit verhaal is verschenen in OROskoop 85, maart 2026.
